Moringa Oleifera’nın Deneysel Periodontitiste Periodontal İnflamasyon ve Oksidatif Stres Parametreleri Üzerine Etkisi”
Tez Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Necmettin Erbakan Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler Bölümü, Türkiye
Tez Danışmanı: Doç. Dr.Fatma Uçan Yarkaç
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Desteklendiği Program: Diğer
Özet:
Giriş: Moringa oleifera (MO), tropik ve subtropiklerin birçok ülkede yetişen oldukça değerli bir bitkidir. Yüksek besin değeri ile geniş bir tıbbi kullanım yelpazesine sahiptir. MO yaprakları, antioksidan, antiinflamatuvar doku koruyucu, analjezik, antiülser, antihipertansif, radyoprotektif ve immünomodülatör etkiler dahil olmak üzere çok çeşitli biyolojik aktivitelere sahiptir. Bu çalışmanın amacı sıçanlar üzerinde oluşturulan deneysel periodontitis modelinde MO'nun antiinflamatuvar ve antioksidatif etkinliğini değerlendirmektir. Yöntem: Çalışmamızda; 40 adet wistar albino sıçan, 5 deney grubuna ayrıldı; Grup 1: kontrol grubu (K) (n:8), grup 2: deneysel periodontitis grubu (P) (n:8), grup 3: deneysel periodontitis oluşturulan ve oral gavaj yoluyla 100 mg/kg MO verilen grup (P+MO100) (n:8), grup 4: deneysel periodontitis oluşturulan ve oral gavaj yoluyla 200 mg/kg MO verilen grup (P+MO200) (n:8), grup 5: deneysel periodontitis oluşturulan ve oral gavaj yoluyla 400 mg/kg MO oral gavaj yoluyla verilen grup (P+MO400) (n:8). Gruplarda deneysel periodontitis, mandibular birinci molar dişlerin etrafına 4-0 ipek süturler bağlanarak ligasyon yoluyla oluşturuldu. Sıçanlara 4 hafta boyunca oral gavaj yoluyla distile suda çözdürülmüş MO verildi. 4. haftanın sonunda tüm sıçanlara ötenazi işlemi uygulandı. Ötenazi öncesi alınan serum örneğinlerindeki interlökin-1 Beta (IL-1β), interlökin-6 (IL-6) ve tümör nekrotizan faktör alfa (TNF-α) sitokin seviyeleri ile inflamatuvar etkinlik; malondialdehit (MDA), süperoksit dismutaz (SOD), glutatyon peroksidaz (GPx) belirteçlerinin seviyeleri ile antioksidan etkinlik Enzyme Linked Immunoabsorbent Assay (ELISA) yöntemiyle değerlendirildi. Alveolar kemik kaybı histomorfometrik olarak imaj analiz yöntemiyle değerlendirilmiş olup osteoblast, osteoklast ve inflamatuvar hücreler sayılarak skorlandı. İstatistiksel analiz için Kruskal Wallis testi ve Mann-Whitney U testi kullanıldı. Çalışma kapsamında anlamlılık düzeyi (p<0.05) olarak belirlendi. Bulgular: P grubunda K grubuna göre IL-1β, IL-6 ve TNF-α, MDA, alveolar kemik kaybında anlamlı seviyede artış ve SOD, GPx seviyesinde anlamlı azalma görüldü. (p<0.05). P+MO100 ve P gruplarında IL-1β, IL-6, TNF-α, MDA, SOD, GPx seviyelerinde anlamlı bir farklılık gözlenmedi (p>0.05). P+MO200 ve P+MO400 gruplarında P grubuna kıyasla IL-1β, IL-6 ve TNF-α, MDA ve alveolar kemik kaybı miktarının daha az olduğu, SOD ve GPx seviyelerinin ise daha yüksek olduğu tespit edildi (p<0.05). K, P+MO200 ve P+MO400 gruplarında inflamatuvar hücre ve osteoklast sayıları diğer gruplara göre anlamlı derecede düşüktü (p<0.05). Osteoblast sayıları ise K, P+MO200 ve P+MO400 gruplarında diğer gruplara göre anlamlı derecede yüksekti (p<0.05). Sonuçlar: MO'nın yapılan biyokimyasal, histopatolojik ve histomorfometrik ölçümlerle periodontitis üzerinde olumlu etkisi olduğu gösterilmiştir. Bu çalışmanın sınırları dahilinde MO'nın 200mg/kg ve 400mg/kg dozlarının proinflamatuvar sitokin seviyelerini ve inflamatuvar hücre sayısını azalttığı, antioksidatif etki gösterdiği, osteoblastik etkiyi artırarak antirezorptif etkinliğinin olduğu, böylece periodontitiste koruyucu ve tedavi edici bir ajan olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.